HUKM

Bir kishi bozordan ot sotib olibdi. Ammo, hech bir qusuri yo‘q, deb sotilgan ot uyga keltirilgach, xastaligi bilinibdi. Sabrsizlik bilan tong otishini kutgan kishi saharda otni olib, qozining oldiga jo‘nabdi. Biroq qozi xizmat joyida yo‘q ekan.
“Mayli, bugun bo‘lmasa, erta ham bor” debdi ot sotib olgan xaridor. Ammo, ertasi kuni saharda qozinikiga boraman deb otxonaga kirsa, ot o‘lib yotganmish. Nochor qolgan ot sohibi shu alfozda qozinikiga yuguribdi. Voqeani bayon qilib, ot sotgan odamni chaqirishni, masalani odillik bilan hal etishni so‘rabdi.
— Hech kimni chaqirish kerak emas, — debdi qozi, — Siz birinchi bor kelganingizda men ish joyimda bo‘lsam edi, balki ishni sizning foydangizga hal qilardim. Siz otni egasiga topshirib, pulingizni qaytarib olardingiz. Hodisaning bu shaklda yakun topishiga faqat men aybdorman. Demak, zararni men to‘lashim kerak.
Shu gapni aytib, qozi ichkariga kirib ketibdi va otning pulini olib chiqib, da’vogarga tutqazibdi.