Erta bahorda bozor rastalarida terib qo‘yilgan qulupnaylar ko‘zlarimizni quvnatib, ishtahamizni ochadi. Yangilikdan tatib ko‘rishga shoshamiz. Qulupnay ekib, qizarguncha bo‘lgan jarayon va mashaqqatlari haqida ko‘p ham o‘ylab o‘tirmaymiz. Buni qulupnay yetishtirishda anchagina tajribaga ega sho‘rchilik Sarvar Abdurahmonovadan-da yaxshi biladigan bo‘lmasa kerak. Kaftdekkina yeridan mo‘l hosil oladigan opaning qulupnaylari allaqachon qizarib, fevral oyidanoq sotuvga chiqqan edi. Mazasi og‘izda qoladigan qulupnaylar Sarvar opaga mo‘maygina daromad keltirdi.
— To‘g‘ri, qulupnay yetishtirish kamxarjdir, ammo juda mehnattalab, — deydi S. Abdurahmonova. — Tibbiyot birlashmasida hamshira bo‘lib ishlasam-da, yerga mehr berib, nihol ko‘kartirishni yoqtiraman. Mehnatimning rohatini nihollarim hosil tukkanda sezaman. Qulupnayning orqasidan kam bo‘lmadim, ro‘zg‘orimiz but, turmushimiz farovon. Qiz uzatib, kelin oldik. Halol mehnat yerda qolmas ekan.
“Oftobmakon”lik dehqonlar yetishtirgan qulupnaylar serhosil va hushta’m. Ularning mehnati tuman bozor va do‘konlarida bo‘y ko‘rsatayotir.
S.Murodova
