Uchgacha sanayman, chiroq yonadi, — dedi Asror, so‘nggi shamning tugab borayotgani haqidagi xayollardan hammani chalg‘itib. Bolalarning ko‘zi lampochkaga qadaldi.
— Bi-i-ir. Ikki-i. Ikki ya-a-arim… Tayyormisizlar!?
— Dadamdan keyin men sanayman, — dedi uchovlonning kichkinasi,
— Keyin men.
— Keyin men.
Birin-ketin bolalar navbat olishdi.
— Oyi, siz ham sanaysizmi?
— Menmi!? Ayol nafasidagi sukut sadosidan, hamma jim qoldi.
— Men dadangiz uch deganda chiroq yonishiga ishonaman…
Sham o‘z ko‘z yoshiga botdi. Ammo erkak ayolining tabassumini hali hamon tiniq ko‘rib turar edi.
— Uch…
Arjumandbegim
