“Dadajonimga”, “Onajonimga” kabi yozuvlarni yozdirib, hammaga ko‘z-ko‘z qilib mashina hadya qilishayotgani ochig’i odamga erish tuyuladi. Axir ota-onamiz bizni boqib, tarbiya qilayotganlarida “Bolamga kasha beryapman”, “Cho‘miltiryapman”, “kiyintiryapman”, “Xato qilgani uchun uryapman”, “Sovchilikka borib keldim”, “Bolamni usti ochiq qolgan ekan, ko‘rpa tashlab qo‘yyapman”, “Havo sovuq bo‘lsa ham bolamni boqaman deb ishlayapman” kabi gaplarni ommaga e’lon qilmay, mehr bilan katta qilishadi-ku. Nega endi ularga yaxshilik qilayotganimizda olamga jar solamiz.
“Ibrat uchun-da” deyishga shoshmang. Har bir o‘zini musulmon deb bilgan inson ota-onasiga doim yaxshilik qilishi lozimligini biladi va imkoni darajasida farzandlik burchini, mehrini izhor etadi.
Do‘stim, bir narsani aytaymi?
Ko‘p ota-onalar farzandlari Umraga yo‘llanma yoki mashinani dabdabali, namoyishkorona hadya qilayotganda biroz noqulaylik sezishadi. Olayotgan hadyalari uchun quvonishadi, ammo ko‘pchilik tomoshabin bo‘lishi ular o‘zlarini noqulay, xijolatli his etishlariga sabab bo‘lishi mumkin. Bermang demayman. Bering, ammo shu darajada maxfiy beringki, o‘ng qo‘lingiz berayotgan kalitni chap qo‘lingiz sezmay qolsin.
Ota-onamizni boshimizda ko‘tarib yuraylik, biroq buni hamma ko‘rishi, bilishi, eshitishi shartmas. Xoliq bilsa bo‘ldi. Riyodan, maqtanchoqlikdan, savobdan quruq qolishdan qo‘rqaman, do‘stim, qo‘rqaman.
Gaplarim qalbingizga og‘ir botgan bo‘lsa, uzr so‘rayman.
Nozimjon Hoshimjon
