Hukm

Uchta shaxsga nisbatan o‘lim hukmi o‘qildi. Ular: din peshvosi, oqlovchi (advokat), fizik olim.
Jazo vaqti kelganda, birinchi bo‘lib diniy olimni keltirishdi. Boshini gilotin (boshni tanadan judo qiladigan uskuna) ostiga qo‘yib undan:
— O‘limingdan oldin aytadigan oxirgi gaping bormi? — deb so‘rashdi.
Din olimi:
— Men Allohga ishonaman, Alloh… Alloh… Alloh meni qutqaradi! — dedi.
Gilotin tig‘i zarb bilan tusharkan, boshiga yetmasdan to‘satdan to‘xtab qoldi.
Olomon hayratlanib:
— Olimga ozodlik! Dinga ozodlik! Uni ozod qiling! — deb hayqirdi. Din olimi jazodan qutildi.
Navbat oqlovchiga keldi. Undan:
— O‘limingdan oldin aytadigan oxirgi gaping bormi? — deb so‘rashdi.
U:
— Men din olimichalik Allohni tanimayman! Lekin men adolatga ishonaman! Adolat meni qutqaradi! — dedi.
Uskuna tig‘i tushib uning bo‘yniga yetay deganda to‘xtab qoldi.
Olomon yana hayratlandi.
— Oqlovchiga ozodlik! Yashasin adolat! Uni ozod eting! — dedilar. U qutilib qoldi.
So‘nggi navbat fizik olimga keldi. Undan ham:
— O‘limingdan oldin aytadigan oxirgi gaping bormi? — deb so‘rashdi.
U:
— Men din olimichalik Allohni, oqlovchichalik adolatni bilmayman. Lekin, gilotin arqoni tugun bo‘lib qolgan. Aynan shuning uchun uning tig‘i tushishiga mone’lik qilyapti! — dedi.
Fizikning so‘zi to‘g‘ri chiqdi. Muammoni bartaraf etishdi. Va uning boshini tanasidan judo qilishdi.