Men fakultetga qatnar edim. Uyim bilan fakultet orasida bir ayol u-bu narsa sotar, men undan 18 pensga kakao sotib olar edim.
Bir kuni u yerdan o‘tayotsam, do‘konning boshqa tokchasida aynan o‘shanday kakaoning narxi 20 pens yozilgan holda turibdi.
Taajjublanib so‘radim:
— Nega birinchi tokchada kakaoning narxi 18, ikkinchi tokchada esa 20 pens?
U dedi:
— Yaqinda bizga kakaoni eksport qiladigan davlat Nigeriyada mushkulotlar yuzaga kelib, narxlar ko‘tarilibdi. Bu tokchadagi keyin kelgan yukdan. Shuning uchun qimmat. Mana bunisi esa oldingidan. Shuning uchun u arzon.
Men:
— Unday bo‘lsa, kishilar oldin arzonini olishadi. U tugasa, keyin qimmatini olishadi. Toki arzoni tugamas ekan qimmatni hech kim olmaydi-ku, — dedim.
U:
— Ha, buni bilaman, — dedi.
Men:
— Shunday ekan, ularni aralashtirib, arzonlarini ham 20 pensdan sotsangiz bo‘lmaydimi? Buni hech kim bilmaydi-ku! — dedim.
Shunda u qulog‘imga:
— Sen qaroqchimisan? — dedi.
Uning gapi haligacha qulog‘im ostida jaranglaydi. Bu qanaqa axloq?! Biz qachon bunaqa darajaga ko‘tarilamiz?!
