Donolik

Beshinchi qavatdagi xonada o‘tirgan ayolga qo‘lyozmani uzatdim. Shu choq deraza shaqillay boshladi.
– Zilzila! – qo‘rqib ketdim men. − Chiqish kerak!
– O‘tib ketadi, − dedi ayol. − Hovliqmang. O‘zingizni bosing.
U meni qo‘rqoq deb o‘ylayapti chog‘i! Joyimdan jilmadim, ammo silkinish to‘xtamagach, eshikka otildim.
Bir soatdan so‘ng tepaga chiqdim.
– Siz dono ekansiz, – dedim ayolga. – Rostdan ham o‘tib ketdi.
– Koshki, − javob berdi u tabassum qilib. – Mening oyoqlarim ishlamaydi.

SH.Meliboyev