Ustoz — millatni ulug‘likka yetaklaydi, dunyoni yaxshi tomonga o‘zgartiradi. Aynan ular bizga qalam qilichdan muhimroq ekanligini o‘rgatadi. Ular jamiyatda hurmatga sazovordir, ular insonlarning turmush darajasini oshiradi. Ular odamni tarbiyalaydi va insoniy fazilatlarni o‘rgatadi, yaxshi jamiyat qurishga hissa qo‘shadi.
Xalqimizning ustoz otangdek ulug‘, degan purhikmat naqlida ham o‘qituvchi va murabbiylarga bo‘lgan samimiy ehtirom namoyon. Ustoz deganda, har qaysi inson ko‘nglida chuqur hurmat-ehtirom va cheksiz minnatdorlik tuyg‘ulari, shu bilan birga, hech qanday boylik bilan o‘lchab va ado qilib bo‘lmaydigan qarzdorlik hissi paydo bo‘ladi. Ustozlarimiz o‘giti, keksalarimiz pand-nasihatlariga amal qilib borsak, aslo kam bo‘lmaymiz. Bu bilan ustoz va murabbiylarimiz oldidagi ilk burchimizni ado etgan bo‘lamiz. Inson, avvalo, unga bilim va ma’rifat dunyosi sari yo‘l ochib bergan, uning qalbiga yuksak insoniy fazilatlar hissini singdirish yo‘lida zahmat chekkan ustoz va murabbiylariga nisbatan ko‘nglida hamisha minnatdorlik tuyg‘usi bilan yashaydi.
Yaxshi o‘qituvchi har qanday qiyinchilikda yordam beradigan do‘stga o‘xshaydi. Yaxshi o‘qituvchi o‘ziga xos va umumiy bo‘lmagan individual o‘quv jarayonini yaratadi. Boshqacha qilib aytganda, ustoz faqat o‘qituvchi vazifasini bajarmaydi. Zarur bo‘lganda ular turli rollarga moslashadi. Biz xafa bo‘lganimizda do‘st, yordamga muhtoj bo‘lganimizda ota-onamiz kabi g‘amxo‘rlik qilishadi.
Abdullaziz Abduvaxidov,
Imom Termiziy xalqaro ilmiy tadqiqot markazi ilmiy xodimi
